| |
Death ROW, het dodelijkste roeiploegje der N.S.R.V. Phocas
|
Deze pagina is 35474 keer bekeken.
Site aangemaakt: 21/03/08 |
| SRG |
Nu zal ik mijn belofte na komen dat ik over de SRG zou schrijven wanneer er over de Skoll was geschreven. Veel plezier met lezen.
Op de vroege ochtend vertrok Death Row richting Groningen. Maartje en Anne kwamen zelf met het OV, wat gelukkig allemaal goed is gegaan. Carla en ik namen de bus van Phocas. Deze vertrok al om 6.15 op centraal station. Of in ieder geval dat was de bedoeling. Tot de buschauffeur zich verslapen had. Meteen liepen we een half uur vertraging op. Waardoor we voor de eerste ploegen nog maar net op tijd kwamen. Iedereen hielp mee om die ploegen zo snel mogelijk het water op te krijgen. En gelukkig konden ze nog allemaal op tijd aan de start liggen.
Daarna hadden wij het probleem dat we nog geen stuur hadden. De jongens ploegen moesten allemaal tegelijk starten en de vrouwenploegen. Alle vrouwenploegen hadden dus een mannelijk stuur nodig. Erg lastig allemaal. Maar de ochtend wou nog wel lukken, want er waren genoeg mannen. Dus daar gingen we met Nick als stuur. Aangezien onze vast schaduwslag, Valerie er niet bij was en we met drieen op plek 1 of 2 zaten, moest er wat geschoven worden. Eerst wouden we voor de grap de planning helemaal omgooien: zo van slag op boeg en boeg op slag. Maar uiteindelijk hielden we het op de volgende volgorde: Carla, ik, Maartje en Anne. Ik had nog nooit op schaduwslag gezeten en wist dus niet goed of dat vlot zou gaan.
Na het oproeien met heel veel wind lagen we bij de start. Daar kregen we te horen dat we versnelde startprocedure kregen. Anne, de boeg moest het touwtje vasthouden. En dan zeiden ze dat ze los mocht laten en dan werd er zowat meteen go geroepen. En toen ging ons startje goed! Als een speer waren we weg en we lagen meteen goed. Helaas werd er toen een snoek geslagen door onze boeg. We moesten stil gaan liggen en daarna hebben we het heel snel weer opgepakt. Onze buren hadden ook een snoek en lagen dus ook achter. Uiteindelijk hebben we onder het geweldige geschreeuw van Nick veel goed gemaakt. En onze buren ver achter ons gelaten. Onze tijd was 5.35. Een goede prestatie met zo’n harde wind!
Toen we uit de boot kwamen hadden we nog een hele tijd voor we nog een keer moesten. Dus we zijn in het zonnetje gaan liggen. De heren moesten toen opnieuw gaan roeien. Nick kon ons ’s middags niet sturen, want dan ging hij Aerona sturen. Verschillende jongens waren al naar huis gegaan of gingen meteen na hun race naar huis. En terwijl de tijd begon te dringen, kregen we te horen dat onze boot stuk was. We moesten dus de Perseus overnemen. Deze zou om 17.10 nog van start gaan en wij moesten om 17.30 bij de start liggen. Iedereen die we kenden vroegen we om een stuur. Ook bij andere verenigingen hebben we het geprobeerd. We hebben ook het bestuur om hulp gevraagd en zij stelden mensen voor, maar veel mensen wouden ondertussen echt naar huis. Dus we hadden besloten om de stuur van de Perseus te vragen om ons te sturen. Toen de boot aankwam hebben we hem meteen gevraagd, maar hij kon ook echt niet. We dachten al dat we niet meer van start konden gaan. Maar in een laatste poging de dames van Klipsones gevraagd die net uit de Perseus kwamen. Laura was onze redder in nood toen ze aangaf dat ze wou sturen!
We zijn snel de boot ingesprongen en flink hard opgeroeid. Gelukkig waren we nog op tijd bij de start. Hier kregen we ook de versnelde startprocedure, omdat de wind helaas nog niet was gaan liggen. Deze keer was het echter wel de stuur die het touwtje vasthield. Na weer een geweldig startje gingen we als een speer weg. We hebben heel hard geduwd op onze benen en gingen dus ook erg hard. We hebben de tijd dan ook terug gebracht naar 4.58.
Na onze geslaagde dag moest er natuurlijk snel opgeladen worden. Want hoe eerder het klaar was hoe eerder we naar Nijmegen konden. Deze keer ging Anne ook mee de bus in. En daar gingen we dan met een grote groep weer terug naar Nijmegen waar we om 21 uur aankwamen. De reis ging voor mij nog een stukje verder en ik kwam dus ook pas om 23 uur thuis aan. |
|
| Beter laat dan nooit |
Ik dacht een uur geleden EINDELIJK eens: Goh, wat zou het leuk zijn als iemand eens een keer een verslag maakte over de OOCUZ wedstrijd op de Bosbaan in Amsterdam, namelijk de Skollcup. Het werd tijd dat iemand eens de site ging updaten, zodat er niet een verhaal staat van twee wedstrijden terug, wat inhield dat ondergetekende maar eens het verslag ging schrijven. Ik typte netjes het verslag, druk op mededelingen toevoegen.... en toen gaf het scherm aan dat ik om bepaalde redenen uitgeloged was (waarschijnlijk omdat ik al te lang bezig was met dat #^#&verslag) en toen was mijn fantastische verhaal dus samen met het scherm weggespoeld als pleepapier. Vandaar dat ik nog maar eens een verhaal schrijf, maar uiteraard niet zo uitgebreid als net. Wat ik toen ongeveer zei was dit:
Het weer op de Bosbaan was weer even spetterend als altijd met wind mee, buien waar je met capuchon op nog natte puntjes van krijgt en soppende schoenen, maar periodes van droogte waren afgestemd op de tijden waarin wij moesten roeien. Af en toe kwam de zon door... oké, nauwelijks, maar ons humeur werd er in ieder geval niet slechter op (die van mij niet tenminste). Het was een gezellige dag, met vijf Death ROW leden en onze vaste coach. Half Phocas was er ook om ons aan te moedigen... de helft dus die NA de middagpauze moest roeien (ongeveer drie andere ploegjes). Een stuurtje vinden ging in eerste instantie moeilijk, totdat we het bestuur vraagden, en uiteindelijk was Léon bereid om ons over de finish heen te schreeuwen over de 1000 meter.
Carla, ik, Gerrine en Maartje roeiden de eerste wedstrijd, die onder de bekwame leiding van het ex-wedstrijdroeiende bestuurslid een tijd haalde van 04:41.71! (Jaja, de helft van deze tijd op de 1000 meter is nog sneller dan onze snelste tijd op de 500 meter in Tilburg!!! (maar of je daar nou zo blij om moet zijn....)
Gerrine ging naar een etentje, en Anne ging ons nou niet van de kant toejuichen, maar roeide nu ook mee. Nu was de volgorde Carla, ik, Maartje, Anne (???) en omdat Léon mee moest helpen met het afladen van de boten ging uiteindelijk Meghan toch maar sturen met haar ongelooflijk pijnlijke schouder. We hebben een tijd gehaald van 04:47.94, waardoor we op de 6e plaats kwamen in het klassement en daarmee tot de beste helft behoorden.
Ik had nog meer geschreven de vorige keer, maar ik sluit mijn verhaal nu af met dit: ik hoop dat onze wedstrijd in Delft, en waarschijnlijk tevens onze laatste wedstrijd van dit jaar, nog heel erg leuk gaat worden. Nu maar wachten op het verslag van de SRG, ik ben benieuwd! |
|
| Oocuz |
Vandaag zijn we 's ochtends afgereisd naar Tilbug voor de Oocuz. Carla en Valerie mochten meteen invallen voor Double Row 7. Zij hadden helaas te weinig roeisters (wel geteld 3 tekort). Vandaar dat zij invielen en meteen een goede tijd neerzetten van 2.09. Terwijl het eigenlijk de bedoeling was de ze gewoon zouden finishen en geen kracht zouden zetten. Maar een goed begin is het halve werk, zou je toch zeggen?
Helaas gold dit niet. Om half 12 moesten wij voor onze eigen heat. Met Carla op slag, waarna Valerie, ik (Vicky) en als laatste Maartje. Anne had haar trein gemist en was daardoor nog maar net aangekomen toen wij onze boot al in gingen stappen. We lagen aan de start van de 500 meter. Terwijl er al bijna gestart moest worden, moest de boot ook nog recht gelegd worden door de sterke wind. Mijn eerste haal werd dus meer een strijk-haal. Helaas zakten we halverwege heel erg in en hadden we een tijd van 2.23. Dit moest toch stukken beter kunnen?
Dus heat twee vol goede moed gingen Carla, Valerie, ik en Anne (volgorde van de heat ;)) naar de start. Het startje ging goed en we waren goed op weg. Maar na een paar meter sloeg Carla helaas een snoek. Gelukkig hoefden we niet stil te gaan liggen en kon Carla weer bijvallen. Maar daar bleef het niet bij. Halverwege sloeg ook ik een snoek. Gelukkig hoefden we weer niet stil te gaan liggen en kon ik redelijk snel weer bijvallen. In onze heat konden we nog steeds mee komen met onze twee snoeken. En eindigden we met een tijd van 2.22. Nog beter als de eerste heat dus, maar nog steeds niet wat we precies wouden halen. Maar goed toch nog altijd een laatste kans?
De laatste heat werd gestart door Carla, Maartje, Anne en ik. Bij het oproeien ging het al niet helemaal lekker. We helden vaak over. Tijdens het roeien zorgde dit ervoor dat Maartje en ik onze bladen niet goed het water uit kregen.De tijd was dan ook minder goed met 2.41 minuten.
Maar laten we het erop houden dat we onze dag niet hadden. En een ding hebben we geleerd: allemaal getraind zijn voor we een wedstrijd starten ;). En ik hoop dat jullie net als mij ondanks de prestatie een leuke en gezellige dag hebben gehad. En we houden moed: de volgende keer gaan we betere tijden neerzetten! Op naar 12 april...... |
|
|
|